သူမ်ားေျမကုိ ခုိးမိလုိ႔ သရဲဘဝနဲ႔ ဝဋ္ေၾကြးဆပ္ရတဲ့ ေက်ာင္းကုန္းၿမဳိ႕က ေဒၚသိန္း (ျဖစ္ရပ္မွန္)

SHARE
သူမ်ားေျမကုိ ခုိးမိလုိ႔ သရဲဘဝနဲ႔ ဝဋ္ေၾကြးဆပ္ရတဲ့ ေက်ာင္းကုန္းၿမဳိ႕က ေဒၚသိန္း (ျဖစ္ရပ္မွန္)

ေက်ာင္းကုန္းျမိဳ႔နယ္ ေဒါင့္ႀကီး ေက်းရြာ သည္ စည္ကားေသာရြာႀကီးတရြာ ျဖစ္ပါသည္။တိုက္နယ္ ေဆးရံု၊ အ-ထ-က ေက်ာင္း၊ စည္ကားစြာ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားေနေသာ ကုန္စံုဆိုင္၊ အထည္ဆိုင္၊ တိုက္တာေပါမ်ားျပီး အိမ္ႀကီး အိမ္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ စည္ကားစြာ ရွိပါသည္။

ေဒါင့္ႀကီးရြာတြင္ ေမာင္ကံညိမ္းသည္ ဇနီးႏွင့္ သားသမီး သံုးေယာက္ႏွင့္ ေနထိုင္သည္။ သူ၏ အေမ ေဒၚသိန္းသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၆-ႏွစ္ခန္႔ေလာက္က ကြယ္လြန္ ခဲ့ပါသည္။

တေန႔ ညဘက္ ေမာင္ကံညိမ္း အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္ ထူးဆန္းေသာ အိပ္မက္ ကို မက္သည္။ အိပ္မက္ထဲတြင္ အေမ ျဖစ္သူ ေဒၚသိန္း ေမာႀကီးပန္းႀကီး ေရာက္လာပါသည္။ သူ႔ မ်က္ႏွာ မွာ ပင္ပန္းေနပံုရသည္။ ေခါင္းေပါင္း ေပါင္းထားျပီး ေျမသယ္ျခင္းတခုလည္း ကိုင္ထားပါသည္။

 

 

သူမေခါင္းေပါင္းေပါင္းထားေသာ တဘက္က သူမ ေသဆံုးစဥ္က မ်က္ႏွာ အုပ္ထည့္ထားေသာ တဘက္ျဖစ္ပါသည္။ “သား ထပါဦး၊ သားကုိ ေျပာစရာရွိတယ္

။ အေမ ေလ အေမ ေသတဲ့အခ်ိန္ကစျပီး အခုအခ်ိန္အထိ ေျမေတြရြက္သယ္ေနတာ တခါမွ မနားရပါဘူးသားရယ္။ ပင္ပန္းလွပါျပီ။ အေမ ေလ သားတို႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေမတို႔ေျခရင္းဘက္က ဆရာ ဦးေမာင္ျမတုိ႔ ေျမကို အေမ့ေျမဆိုျပီး ျငင္းယူခဲ့ပါတယ္။”

“ေျမအက်ယ္ တေတာင္ေလာက္ရွိပါတယ္။ ဆရာက ပထမေတာ့ သူ႔ေျမႀကီး၊ ဒီမအူပင္ေလးနဲ႔ အမွတ္အသားလုပ္ထား တယ္လို႔ ေျပာေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း မသိန္း စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆို ယူပါလို႔ေျပာခဲ့တယ္။ အေမ ေျမယူထားတာ အခု အႏွစ္ ၃၅-ႏွစ္ေလာက္ရွိျပီ။ အဲဒါေၾကာင့္ သားက ဆရာတုိ႔ေျမကို ဆရာ တို႔ ျပန္ယူပါလို႔ေျပာျပီး အေမ့ကို အလွဴတခု လုပ္ျပီး အမွ်အတန္းေပးေ၀ပါ သားရယ္။”

“အိပ္မက္ကိုလည္း မယံုမၾကည္မရွိပါနဲ႔။ အေမ မွာတဲ့အတိုင္း ဆက္ဆက္လုပ္ေပး ပါ။ အေမ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အေမ ေလ သားကို အိပ္မက္ေပးခ်င္လို႔ အိမ္တြင္းနတ္ေတြေတာင္းပန္ျပီး အိပ္မက္ ေပးရတာပါ။

အေမ သြားေတာ့မယ္ေနာ္ သား” ဟုေျပာျပီး ထြက္သြားပါသည္။ ထြက္သြားေသာ အေမ့ ကို ေငးၾကည့္ရင္း လန္႔ႏိုးသြားသည္။

ေမာင္ကံညိမ္းလည္း အိပ္မက္ အရ အေမေျပာေသာ ဆရာတို႔လင္မယားထံသြားျပီး ဆရာရယ္-မအူပင္ေဘးက ေျမက ဆရာတုိ႔ေျမဆို။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဘက္ တေတာက္ေလာက္ပါတယ္ မဟုတ္လား။ ဆရာ တို႔ျပန္ယူပါ-ဟု ေျပာပါသည္။ ဆရာက-ဆရာ မယူပါဘူး သားရယ္။ မဟုတ္တာ ဆရာ ရယ္၊ ျပန္ယူပါ။ ဆရာ မယူလည္း ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေပးရမွာပဲ-ဟုေျပာျပီး ဆရာ့ျခံစည္းရိုးကိုဖ်က္၍ သူတို႔ဘက္ပါသည့္ မအူပင္မွစ၍ ေမာင္ကံညိမ္းကိုယ္တိုင္ အတင္းကာေပး လိုက္ပါ သည္။

ထို႔ေနာက္ အိမ္တြင္ ဘုန္းႀကီး သံုးပါးပင့္ သကၤန္းကပ္၊ ဆြမ္းဆက္ကပ္၍ အေမအား အမွ်အတန္း ေပးေ၀လိုက္ပါသည္။ ထိုေန႔ည၌ ေမာင္ကံညိမ္း အိပ္မက္ တြင္ အေမ နွင့္ေတြ႔ရသည္။ အေမသည္ ပထမအိပ္မက္ထဲတြင္ ေတြ႔ရသည့္ ေျမသယ္ျခင္းေတာင္းႏွင့္ မဟုတ္ေတာ့။ ေမာေမာပန္းပန္းလည္း မဟုတ္ေတာ့။ ၀တ္ေကာင္းစားလွႏွင့္ ရႊင္ပ်ေသာမ်က္ႏွာ ႏွင့္ ျဖစ္သည္။

သူ႔သားျဖစ္သူ၏ လက္ကေလးကိုကိုင္ကာ ေက်းဇူးတင္လို္က္တာ သားရယ္၊ အခု အေမ ေျမမသယ္ရေတာ့ဘူး။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလို႔လာလို႔ရေနျပီ သား။ ဒါေၾကာင့္ အေမ သြားေတာ့မယ္ေနာ္-ဟု ေျပာဆိုကာ ႏႈတ္ဆက္၍ ထြက္ခြါသြားပါေတာ့သတည္း။

(ကာယကံရွင္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ တင္ျပပါသည္)

ၾကည္ရႊင္ေအး (ေက်ာင္းကုန္း)၊ (ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၁၀-ခု ဇူလိုင္လ)၊ (ေလးစားမႈျဖင့္ ခရက္ဒစ္)

 

ေလးစားစြာျဖင့္ ခရစ္ဒက္ — baganthar

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *